Hoe plaats je digitale reclameborden conform gemeentelijke regels?

Om digitale reclameborden conform gemeentelijke regels te plaatsen, heb je in de meeste gevallen een omgevingsvergunning nodig. De exacte eisen verschillen per gemeente, maar vrijwel elke gemeente stelt regels aan locatie, lichtsterkte, animatiesnelheid en formaat. Door vooraf de juiste vergunningen aan te vragen en aan de lokale voorschriften te voldoen, voorkom je boetes, gedwongen verwijdering of aansprakelijkheidsproblemen. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over het plaatsen van digitale reclameborden in Nederland.

Welke vergunningen heb je nodig voor een digitaal reclamebord?

Voor het plaatsen van een digitaal reclamebord heb je vrijwel altijd een omgevingsvergunning voor de activiteit ‘bouwen’ of ‘reclame’ nodig. Sommige gemeenten vereisen daarnaast een aparte lichtreclame- of reclamevergunning. Of een vergunning verplicht is, hangt af van het formaat, de locatie en de lokale bestemmingsplanregels.

In Nederland valt het plaatsen van reclameborden onder de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo), die per 2024 is opgegaan in de Omgevingswet. Onder deze wet beoordeelt de gemeente of een digitaal scherm past binnen het bestemmingsplan en de welstandseisen. Kleinere borden binnenshuis of op eigen terrein vallen soms onder vergunningsvrij bouwen, maar zodra een scherm van buiten zichtbaar is, geldt in de meeste gevallen een vergunningsplicht.

Naast de omgevingsvergunning kunnen de volgende vergunningen relevant zijn:

• Lichtreclame- of reclamevergunning: specifiek voor verlichte of digitale uitingen, verplicht in veel gemeenten.
• Exploitatievergunning: bij plaatsing op openbare grond of in de openbare ruimte.
• Toestemming van de eigenaar: als het bord op een pand of perceel van een derde partij wordt geplaatst.
• Monumentenvergunning: bij plaatsing op of nabij een rijks- of gemeentelijk monument.

Controleer altijd bij de gemeente of er lokale reclameverordeningen gelden. Veel gemeenten hebben een eigen reclamebeleid dat aanvullende eisen stelt bovenop de landelijke regelgeving.

Welke gemeentelijke regels gelden voor de locatie van digitale borden?

Gemeenten stellen in hun bestemmingsplan en reclamebeleid regels aan waar digitale reclameborden mogen worden geplaatst. Doorgaans zijn borden niet toegestaan in woonwijken, nabij scholen, op rotondes of op locaties waar ze het verkeer kunnen afleiden. In winkelgebieden en bedrijventerreinen gelden vaak soepelere regels.

De locatieregels zijn sterk afhankelijk van de gemeentelijke welstandsnota en het bestemmingsplan. Zo onderscheiden gemeenten vaak de volgende zones:

• Vrije reclamezones: bedrijventerreinen en industriegebieden waar relatief weinig beperkingen gelden.
• Beperkte reclamezones: winkelstraten en centrumgebieden waar formaat en uitstraling worden getoetst aan welstandscriteria.
• Beschermde gebieden: historische binnensteden, monumentenzones en woonwijken waar digitale reclame doorgaans niet of nauwelijks is toegestaan.

Naast de zonering letten gemeenten op de afstand tot verkeerslichten en kruispunten, de zichthoek vanuit het verkeer en de invloed op omwonenden. Een bord dat direct uitkijkt op woningen kan worden geweigerd vanwege lichthinder. Het is verstandig om de locatie vooraf te toetsen via een vooroverleg met de gemeente, zodat je weet of een vergunningaanvraag kans van slagen heeft.

Wat zijn de eisen voor lichtsterkte en animatie bij digitale reclameborden?

Digitale reclameborden moeten voldoen aan maximale helderheidswaarden (gemeten in candela per vierkante meter of lux) en mogen geen snelle flitsende animaties vertonen. De meeste gemeenten hanteren normen gebaseerd op de richtlijnen van de NSVV (Nederlandse Stichting voor Verlichtingskunde) en de Richtlijn Lichthinder.

De helderheid van een digitaal bord moet overdag hoger zijn dan ’s nachts. Automatische dimfuncties zijn daarom bij veel gemeenten verplicht gesteld. Concrete eisen kunnen per gemeente verschillen, maar veel gehanteerde uitgangspunten zijn:

• Maximale helderheid overdag: doorgaans begrensd op een niveau dat geen verblinding veroorzaakt voor weggebruikers.
• Automatisch dimmen: het bord moet ’s nachts automatisch terugschakelen naar een lagere lichtintensiteit.
• Minimale weergaveduur per afbeelding: gemeenten schrijven vaak een minimumtijd van 6 tot 10 seconden per beeld voor, om schrikeffecten in het verkeer te voorkomen.
• Verbod op knipperende of flitsende beelden: animaties mogen niet flikkeren of plotseling van helderheid wisselen.
• Geen bewegend beeld: sommige gemeenten staan uitsluitend stilstaande beelden toe die periodiek wisselen.

Vraag bij de gemeente of de lokale welstandsnota specifieke technische eisen bevat. Steeds meer gemeenten verwijzen naar landelijke richtlijnen van CROW of de NSVV als meetlat voor de beoordeling.

Hoe vraag je een vergunning aan voor een digitaal reclamebord?

Een vergunning voor een digitaal reclamebord vraag je aan via het Omgevingsloket van de gemeente, tegenwoordig via het landelijke platform omgevingsloket.nl. Je dient een aanvraag in met technische tekeningen, maatvoering, een situatieschets en productspecificaties van het scherm, inclusief de maximale lichtsterkte.

Het aanvraagproces verloopt in de meeste gevallen als volgt:

1. Vooroverleg: neem contact op met de gemeente om de kans van slagen te peilen en te achterhalen welke documenten vereist zijn.
2. Aanvraag indienen: dien de omgevingsvergunning in via omgevingsloket.nl, inclusief alle gevraagde bijlagen.
3. Toetsing door de gemeente: de gemeente toetst de aanvraag aan het bestemmingsplan, de welstandsnota en eventuele reclameverordening.
4. Advies welstandscommissie: bij borden in beschermde gebieden of met grote visuele impact kan de welstandscommissie worden geraadpleegd.
5. Beslissing: de gemeente heeft na een volledige aanvraag doorgaans 8 weken de tijd om een besluit te nemen, met een mogelijke verlenging van 6 weken.

Zorg dat je aanvraag compleet is. Een onvolledige aanvraag leidt tot vertraging doordat de gemeente om aanvullende informatie zal vragen. Voeg altijd de technische specificaties van het scherm toe, inclusief de dimfunctie en de maximale helderheidswaarden.

Wat zijn de meest voorkomende redenen voor afwijzing?

De meest voorkomende redenen voor afwijzing van een vergunningaanvraag voor digitale reclameborden zijn: strijd met het bestemmingsplan, overschrijding van de toegestane lichtsterkte, te snelle beeldwisseling, plaatsing in een welstandsgevoelig of beschermd gebied, en een onvolledige aanvraag.

Een nadere toelichting op de meest voorkomende afwijzingsgronden:

• Strijd met het bestemmingsplan: het bord past niet binnen de toegestane functies of is groter dan de maximale reclamemaat die het plan toestaat.
• Welstandsbezwaren: de welstandscommissie oordeelt dat het bord afbreuk doet aan het straatbeeld of de architectonische waarden van de omgeving.
• Verkeersveiligheid: de gemeente of politie adviseert negatief vanwege de ligging nabij een kruispunt, rotonde of oversteekplaats.
• Lichthinder: de opgegeven lichtsterkte of de positie van het bord ten opzichte van woningen leidt tot onaanvaardbare hinder voor omwonenden.
• Onvolledige aanvraag: ontbrekende technische gegevens, geen situatieschets of het ontbreken van een bewijs van toestemming van de eigenaar.

Bij een afwijzing kun je een bezwaarschrift indienen bij de gemeente. Als het bezwaar ook wordt afgewezen, staat de weg open naar beroep bij de bestuursrechter. In de praktijk levert een goed vooroverleg met de gemeente de meeste tijdwinst op, omdat je dan al voor de aanvraag weet aan welke eisen je moet voldoen.

Wie is verantwoordelijk als een digitaal reclamebord niet voldoet aan de regels?

De verantwoordelijkheid voor de naleving van de vergunningsvoorwaarden ligt bij de vergunninghouder, doorgaans de eigenaar van het reclamebord of het bedrijf dat de vergunning heeft aangevraagd. Bij overtreding kan de gemeente een last onder dwangsom opleggen of bestuursdwang toepassen, wat kan betekenen dat het bord op kosten van de overtreder wordt verwijderd.

In de praktijk kunnen meerdere partijen een rol spelen bij de aansprakelijkheid:

• De vergunninghouder: primair verantwoordelijk voor het naleven van alle vergunningsvoorwaarden, zoals de lichtsterkte en de beeldwisseltijd.
• De exploitant of adverteerder: als een externe partij de content beheert en daarmee de technische instellingen overschrijdt, kan ook die partij worden aangesproken.
• De installateur: bij gebreken die voortvloeien uit een onjuiste installatie kan de installateur civielrechtelijk aansprakelijk worden gesteld door de opdrachtgever.

Het is verstandig om in een overeenkomst met de installateur of exploitant vast te leggen wie verantwoordelijk is voor het onderhoud, de technische instellingen en het tijdig aanpassen van de content aan gewijzigde vergunningsvoorwaarden. Zo voorkom je onduidelijkheid als de gemeente handhavend optreedt.

Hoe ddreklame helpt bij digitale reclameborden

Het plaatsen van digitale reclameborden conform alle gemeentelijke regels vraagt om technische kennis, de juiste hardware en een betrouwbare partner die het hele traject overziet. Bij ddreklame bieden wij complete digitale signage-oplossingen die aansluiten op jouw merkidentiteit en voldoen aan de geldende wet- en regelgeving. Onze aanpak omvat:

• Advies over locatie en vergunningen: wij denken mee over de haalbaarheid van jouw locatiekeuze en de bijbehorende vergunningsvereisten.
• Technisch conforme hardware: wij leveren schermen met automatische dimfunctie en instelbare lichtsterkte, zodat je voldoet aan de eisen van de gemeente.
• Gebruiksvriendelijke content-software: via ons cloudplatform beheer je content op meerdere schermen tegelijk, realtime en overal vandaan.
• Professionele installatie: onze VCA-gecertificeerde montageploegen verzorgen de plaatsing in Nederland, België en Duitsland.
• Full-service van A tot Z: van ontwerp en productie tot montage en nazorg, alles in eigen beheer.

Wil je weten wat wij voor jouw organisatie kunnen betekenen? Neem contact op met ddreklame voor een vrijblijvend adviesgesprek. Wij helpen je graag op weg.